تعیین مناسب‌ترین شاخص پوشش‌گیاهی برای تهیه نقشه شدت بیابان‌زایی در مناطق خشک به کمک تصاویر ماهواره سنتینل

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

استادیار، مجتمع آموزش عالی سراوان، سراوان، ایران.

چکیده

پوشش‌گیاهی یکی از مهمترین مؤلفه‌های کلیدی در مناطق خشک برای کاهش تاثیر فرسایش و شناخت شدت بیابان‌زایی به حساب می‌آید. کاهش پوشش‌گیاهی منجر به افزایش سپیدایی (آلبدوی) سطحی می‌شود. تهیه نقشه شدت بیابان‌زایی در سریع‌ترین زمان و کمترین هزینه یکی از دغدغه‌های دولت‌ها برای شناخت سریع مناطق بحرانی و تخریب شده می‌باشد. در پژوهش حاضر برای شناسائی بهترین شاخص پوشش‌گیاهی برای تهیه نقشه شدت بیابان‌زایی در منطقه خشک سیستان از داده‌های MSIL-1C ماهواره سنتینل 2 استفاده شده است. برای این هدف رابطة بین میزان سپیدایی سطح زمین و هر یک از شاخص های مختلف پوشش‌گیاهی از جمله NDVI، RVI، DVI، PVI، SAVI و TSAVI مورد ارزیابی قرار گرفت. پس از تعیین رابطه رگرسیون خطی بین سپیدایی و هریک از شاخص‌های مذکور رابطة شدت بیابان‌زایی مربوطه استخراج و نقشه شدت بیابان‌زایی منطقه مورد بررسی در پنج کلاس طبقه‌بندی گردید. نتایج نشان داد که در منطقه مورد مطالعه قوی ترین رابطه بین دو شاخص Albedo و NDVI وجود دارد به طوری که ضریب همبستگی برابر با 63/0 بود. کمترین میزان همبستگی بین دو شاخص سپیدایی و PVI  به مقدار 372/0 بدست آمد. بر اساس پژوهش حاضر بهترین شاخص پوشش‌گیاهی از بین شاخص‌های مورد ارزیابی برای تهیه نقشه‌های شدت بیابان‌زایی در منطقه سیستان شاخص NDVI بود. بر اساس این شاخص 3/20% منطقه در کلاس شدید و 92/32% منطقه در کلاس متوسط بیابان‌زایی طبقه‌بندی گردید.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


دوره 10، شماره 1 - شماره پیاپی 21
6 مقاله
خرداد 1401
صفحه 1-14
  • تاریخ دریافت: 21 بهمن 1400
  • تاریخ بازنگری: 29 فروردین 1401
  • تاریخ پذیرش: 03 اردیبهشت 1401
  • تاریخ اولین انتشار: 04 اردیبهشت 1401