انجمن علمی مدیریت و کنترل مناطق بیابانی ایران مدیریت بیابان 2476-3985 7 14 2020 02 20 Study of Physiological Indices of Some Drought Resistance Trees in Natural Conditions بررسی شاخص‌های فیزیولوژیک برخی درختان مقاوم به خشکی در شرایط طبیعی 107 118 38479 10.22034/jdmal.2020.38479 FA زهرا جعفری دانشجوی دکتری گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکدة مهندسی منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران سیدحمید متین خواه دانشیار، گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکدة مهندسی منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران کیومرث ابراهیمی استاد، گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، دانشکدة مهندسی و فناوری کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران Journal Article 2019 07 13 Drought is one of the most important environmental stresses that affects plant morphology and physiology. The present study was carried out to measure some physiological indices of four drought resistance trees at Isfahan University of Technology and aimed at managing desert. Physiological parameters of Ailanthus altissima, Robinia pseudoacacia, Morus alba and Melia azedarach including leaf water potential using pressure bomb, stomatal conductance through hand-held Porometer and chlorophyll content using SPAD were measured before and after irrigation. Data analysis and comparison of means was performed using SPSS 22.0 software, dependent T-Test. The results that showed that drought stress significantly reduced the leaf water potential by 11.56, 16.3, 14.54 and 13.54 bar as well as the stomatal conductance by 6.93, 5.42, 6.39 and 9.98 mmol m-2s-1 after irrigation for Robinia pseudoacacia, Ailanthus altissima, Melia azedarach and Morus alba, respectively. The chlorophyll content was also decreased by 1.5, 2.83, 2.16 and 2.24 mg g-1 after irrigation for Robinia pseudoacacia, Ailanthus altissima, Melia azedarach and Morus alba, respectively, but this was not statistically significant (P>0.05). According to the physiological responses of the trees, it can be concluded that Robinia pseudoacacia, Ailanthus altissima, Melia azedarach and Morus alba are drought resistance trees, respectively that are recommended in arid areas. خشکی یکی از مهمترین تنشهای محیطی است که مورفولوژی و فیزیولوژی گیاهان را زیر تأثیرخود دارد. پژوهش حاضر برای اندازهگیری برخی عوامل فیزیولوژیک چهار گونه از درختان مقاوم به خشکی در محدودة اراضی دانشگاه صنعتی اصفهان انجام شد. شاخصهای فیزیولوژیک چهار گونة درخت عرعر(Mill) Swingle Ailanthus altissima، اقاقیاL. Robinia pseudoacacia، توت سفید L.Morus alba و زیتون تلخ L. Melia azedarach شامل پتانسیل آب برگ با بهرهگیری از بمب فشار، هدایت روزنهای از طریق پرومتر دستی و محتوی کلروفیل نسبی با بهرهگیری از دستگاه اسپد قبل و بعد از آبیاری اندازهگیری شد. تحلیل دادهها و مقایسة میانگین شاخص‌های اندازه‌گیری شده به روش آزمون تی تست وابسته انجام شد. نتایج نشان داد که تنش خشکی بعد از آبیاری به طور معنیداری پتانسیل آب برگ رابه مقدار 56/11، 3/16، 54/14 و 54/13 "bar" و همچنین هدایت روزنهای را معادل 93/6، 42/5، 39/6 و 98/9 "mmol m-2s-1" به ترتیب برای گونههای اقاقیا، عرعر، زیتون تلخ و توت سفید کاهش داد (P). شاخص کلروفیل نسبی برگ درختان پس از آبیاری به مقدار 5/1، 83/2، 16/2 و 24/2 "mg g-1" به ترتیب برای گونههای اقاقیا، عرعر، زیتون تلخ و توت سفید کاهش یافت، امٌا این کاهش از نظر آماری معنیدار نبود (P>0.05). بر پایة بررسی پاسخهای فیزیولوژیک درختان، نتیجهگیری شد که درختان اقاقیا، عرعر، زیتون تلخ و توت سفید به ترتیب گیاهان مقاوم به خشکی هستند که در مناطق خشک و نیمه خشک توصیه میشوند.

https://www.jdmal.ir/article_38479_fd00972962a2199dad9533366040fe2b.pdf