آبزیرزمینی از مهمترین منابع تامین آب شیرین موردنیاز انسان بهویژه در مناطق خشک است که با توجه به تغییرات اقلیمی آینده و گرم شدن جهانی، مورد تهدید جدی قرار خواهد گرفت. هدف این پژوهش بررسی تأثیر تغییر اقلیم بر منابع آب زیرزمینی دشت کرمان-باغین است. بر این اساس پایه پیشبینی اقلیم در افق 2055 (2065-2046) دشت کرمان-باغین از مدل گردش عمومی جو HadCM3 طی سناریو انتشار A2 استفاده شد. همچنین وضعیت کمی (سطح ایستابی) آبزیرزمینی طی سالهای (2009-1986) و وضعیت کیفی (شوری) طی سالهای (2009-2003) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج اجرای مدل LARS-WG نشان داد که میانگین بارش سالانه در دورة افق 2055 بهمقدار 6/3 میلیمتر کاهش خواهد یافت، همچنین میانگین سالانه دمای کمینه و بیشینه در افق 2055 بهترتیب بهمقدار 8/2 و 8/2 درجه سانتیگراد افزایش خواهد یافت. بررسی هیدرگراف واحد و شیمی نگار (کموگراف) دشت کرمان-باغین حاکی از روند افت سطح ایستابی (89/0 متر افت در هر سال) و افزایش شوری آبخوان دشت کرمان-باغین را دارد. بنابراین با توجه به نتایج آینده مدل گردش عمومی جو HadCM3 این روند نزولی در سطح ایستابی و روند افزایش در شوری آبخوان انتظار میرود که ادامه داشته باشد.
چوبین، بهرام، ساجدی حسینی، فرزانه، آذره، علی و سلیمانی ساردو، فرشاد. (1395). ارزیابی نقش تغییر اقلیم بر منابع آب زیرزمینی دشت کرمان-باغین در افق 2055. مدیریت بیابان، 4(7)، 1–11. https://doi.org/10.22034/jdmal.2016.22239
MLA
چوبین، بهرام، ساجدی حسینی، فرزانه، آذره، علی، و سلیمانی ساردو، فرشاد. "ارزیابی نقش تغییر اقلیم بر منابع آب زیرزمینی دشت کرمان-باغین در افق 2055"، مدیریت بیابان، 4، 7، 1395، 1–11. doi: 10.22034/jdmal.2016.22239
HARVARD
چوبین، بهرام، ساجدی حسینی، فرزانه، آذره، علی، و سلیمانی ساردو، فرشاد. (1395). 'ارزیابی نقش تغییر اقلیم بر منابع آب زیرزمینی دشت کرمان-باغین در افق 2055'، مدیریت بیابان، 4(7), pp. 1–11. doi: 10.22034/jdmal.2016.22239
CHICAGO
چوبین، بهرام، ساجدی حسینی، فرزانه، آذره، علی و سلیمانی ساردو، فرشاد، "ارزیابی نقش تغییر اقلیم بر منابع آب زیرزمینی دشت کرمان-باغین در افق 2055." مدیریت بیابان، 4 7 (1395): 1–11, doi: 10.22034/jdmal.2016.22239
VANCOUVER
چوبین بهرام، ساجدی حسینی فرزانه، آذره علی، سلیمانی ساردو فرشاد. ارزیابی نقش تغییر اقلیم بر منابع آب زیرزمینی دشت کرمان-باغین در افق 2055. مدیریت بیابان. 1395;4(7):1–11. doi: 10.22034/jdmal.2016.22239