آبزیرزمینی از مهمترین منابع تامین آب شیرین موردنیاز انسان بهویژه در مناطق خشک است که با توجه به تغییرات اقلیمی آینده و گرم شدن جهانی، مورد تهدید جدی قرار خواهد گرفت. هدف این پژوهش بررسی تأثیر تغییر اقلیم بر منابع آب زیرزمینی دشت کرمان-باغین است. بر این اساس پایه پیشبینی اقلیم در افق 2055 (2065-2046) دشت کرمان-باغین از مدل گردش عمومی جو HadCM3 طی سناریو انتشار A2 استفاده شد. همچنین وضعیت کمی (سطح ایستابی) آبزیرزمینی طی سالهای (2009-1986) و وضعیت کیفی (شوری) طی سالهای (2009-2003) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج اجرای مدل LARS-WG نشان داد که میانگین بارش سالانه در دورة افق 2055 بهمقدار 6/3 میلیمتر کاهش خواهد یافت، همچنین میانگین سالانه دمای کمینه و بیشینه در افق 2055 بهترتیب بهمقدار 8/2 و 8/2 درجه سانتیگراد افزایش خواهد یافت. بررسی هیدرگراف واحد و شیمی نگار (کموگراف) دشت کرمان-باغین حاکی از روند افت سطح ایستابی (89/0 متر افت در هر سال) و افزایش شوری آبخوان دشت کرمان-باغین را دارد. بنابراین با توجه به نتایج آینده مدل گردش عمومی جو HadCM3 این روند نزولی در سطح ایستابی و روند افزایش در شوری آبخوان انتظار میرود که ادامه داشته باشد.
چوبین,بهرام , ساجدی حسینی,فرزانه , آذره,علی و سلیمانی ساردو,فرشاد . (1395). ارزیابی نقش تغییر اقلیم بر منابع آب زیرزمینی دشت کرمان-باغین در افق 2055. مدیریت بیابان, 4(7), 1-11. doi: 10.22034/jdmal.2016.22239
MLA
چوبین,بهرام , , ساجدی حسینی,فرزانه , , آذره,علی , و سلیمانی ساردو,فرشاد . "ارزیابی نقش تغییر اقلیم بر منابع آب زیرزمینی دشت کرمان-باغین در افق 2055", مدیریت بیابان, 4, 7, 1395, 1-11. doi: 10.22034/jdmal.2016.22239
HARVARD
چوبین بهرام, ساجدی حسینی فرزانه, آذره علی, سلیمانی ساردو فرشاد. (1395). 'ارزیابی نقش تغییر اقلیم بر منابع آب زیرزمینی دشت کرمان-باغین در افق 2055', مدیریت بیابان, 4(7), pp. 1-11. doi: 10.22034/jdmal.2016.22239
CHICAGO
بهرام چوبین, فرزانه ساجدی حسینی, علی آذره و فرشاد سلیمانی ساردو, "ارزیابی نقش تغییر اقلیم بر منابع آب زیرزمینی دشت کرمان-باغین در افق 2055," مدیریت بیابان, 4 7 (1395): 1-11, doi: 10.22034/jdmal.2016.22239
VANCOUVER
چوبین بهرام, ساجدی حسینی فرزانه, آذره علی, سلیمانی ساردو فرشاد. ارزیابی نقش تغییر اقلیم بر منابع آب زیرزمینی دشت کرمان-باغین در افق 2055. مدیریت بیابان, 1395; 4(7): 1-11. doi: 10.22034/jdmal.2016.22239